Choroba Hashimoto - objawy, badania i leczenie

22 maja 2020 Autor: Ada Błaszczyk

Dowiadujesz się od lekarza, że chorujesz na Hashimoto i nie wiesz co dalej robić? Szukasz rzetelnych informacji na temat swojego schorzenia i chcesz dowiedzieć się jak wspierać organizm? Idealnie trafiłaś, ponieważ pomożemy Ci krok po kroku zrozumieć podłoże choroby, jej objawy oraz sposób leczenia, aby doprowadzić do poprawy samopoczucia i zdrowia!

Choroba Hashimoto - objawy, badania i leczenie

Spis treści

Co to jest choroba Hashimoto

Choroba Hashimoto jest to przewlekłe zapalenie tarczycy o podłożu autoimmunologicznym (znane także jako limfocytowe zapalenie tarczycy), co oznacza, że układ odpornościowy atakuje i niszczy własne komórki oraz tkanki. Przeciwciała przeciwtarczycowe atakują tkanki tarczycy, co powoduje postępujące zwłóknienie [1]. Stale trwają badania nad poznaniem przyczyn chorób autoimmunologicznych i wskazuje się na ich powiązanie z czynnikami genetycznymi, środowiskowymi oraz zakaźnymi [2]. Środowiskowe obejmują: wysokie spożycie jodu, niedobór selenu, zanieczyszczenia, dym tytoniowy [3].

Objawy Hashimoto

Są one bardzo zróżnicowane, ponieważ początkowo mogą pojawiać się objawy charakterystyczne dla nadczynności, natomiast kiedy następuje niszczenie komórek tarczycy u pacjentów odnotowuje się objawy niedoczynności.

Do najbardziej charakterystycznych należą: 

  • suchość skóry, 
  • spowolnione tempo metabolizmu, 
  • zmniejszona podstawowa przemiana materii, 
  • zwiększone odczuwanie zimna, 
  • pojawienie się zaparć, 
  • nasilone zmęczenie 
  • zmniejszenie poziomu energii. 

Choroba Hashimoto może też spowodować silniejsze objawy jak:

  • depresja, 
  • utrata pamięci, 
  • bóle stawów, 
  • skurcze mięśni, 
  • wypadanie włosów [1].

Badania w Hashimoto

Pacjenci, u których lekarz stwierdza podejrzenie występowania choroby Hashimoto zostają skierowani na badania laboratoryjne. Wyniki wskazują na podniesiony hormon TSH oraz zmniejszony poziom tyroksyny – T4. Dodatkowo sprawdza się poziom przeciwciał p. tyreoglobulinie (anty-TG) oraz przeciwciał p. peroksydazie tarczycowej (anty-TPO). Ich obecność sugeruje występowanie Hashimoto, natomiast 10% pacjentów wyniki przeciwciał może mieć negatywne. 

W badaniach u 30-40% pacjentów występuje anemia, może też pojawić się podwyższony poziom cholesterolu całkowitego, LDL, trójglicerydów, a także zwiększone stężenie prolaktyny.

Lekarz dodatkowo wykonuje USG tarczycy w celu sprawdzenia jej wielkości, struktury oraz występowania guzków [1].

Jak wyglądają przykładowe wyniki badań u osoby z diagnozą Hashimoto:

Choroba Hashimoto badania

Choroba Hashimoto badania

Kto choruje na Hashimoto

Nieprawidłowości w funkcjonowaniu tarczycy odnotowano u 22% populacji [4]. Choroba Hashimoto częściej dotyka kobiety, a stosunek zachorowań kobiet i mężczyzn to 10:1. Częstość występowania rośnie z wiekiem i rozpoznanie pojawia się po 50 roku życia, natomiast większość kobiet diagnozowanych jest między 30 a 50. rokiem życiem. Hashimoto jest diagnozowane cześciej u osób z innymi chorobami autoimmunologicznymi (m.in. niewydolność kory nadnerczy, celiakia, cukrzyca typu I) [1].

Jak leczyć chorobę Hashimoto

Podstawą leczenia Hashimoto jest doustne przyjmowanie lewotyroksyny, która jest syntetyczną wersją hormonu tarczycy - tyroksyny (T4). W Polsce są to leki: Letrox oraz Euthyrox. Dawka dopasowywana jest indywidualnie przez lekarza i może różnić się w zależności od stanu zdrowia pacjenta. Najczęściej leki przyjmuje się rano i ważne jest, aby nastąpiło to 30-60 minut przed śniadaniem, aby nie zaburzyć wchłaniania. Dodatkowo nie wolno przyjmować suplementów wapnia lub żelaza w ciągu 4 godzin od przyjęcia lewotyroksyny, a także leków hamujących wydzielanie kwasu żołądkowego (popularne IPP). Na nieprawidłowe wchłanianie leku wpływa też bliskie spożywanie kawy oraz produktów sojowych. Podczas leczenia ważne są regularne wizyty kontrolne oraz badania monitorujące poziom TSH i w pierwszym etapie leczenia choroby Hashimoto powinny odbywać się co 6-8 tygodni [5]. 

Podsumowanie

Hashimoto należy do chorób, których nie można całkowicie wyleczyć i wymaga przewlekłego stosowania leków w celu regulacji hormonów tarczycy oraz obniżenia poziomu przeciwciał. Jednak poprzez monitorowanie wyników badań, stały kontakt z endokrynologiem, a także dbałość o dietę i styl życia pacjenci są w stanie wyeliminować objawy choroby.

Piśmiennictwo